Αυτοσχέδια βόμβα σωλήνα

Σύμφωνα με αναφορές των μέσων ενημέρωσης και εκτιμήσεις της Αστυνομίας η έκρηξη που σκότωσε το μικρό Αφγανό και τύφλωσε τη μικρή του αδελφή προκλήθηκε από μια αυτοσχέδια βόμβα-σωλήνα (pipe bomb). Στα βίντεο που ακολουθούν παρακολουθούμε  τις επιπτώσεις εκρήξεων τέτοιων εκρηκτικών

Στις 28 Μαρτίου 2010 η εγχώρια τρομοκρατία προκάλεσε το θάνατο ενός μικρού παιδιού και την αναπηρία στη μικρή του αδερφή. Η Ελληνική κοινή γνώμη παρακολουθεί άφωνη τις τρομοκρατικές επιθέσεις που δεν έχουν πλέον στόχους πολιτικούς και μεγιστάνες αλλά ανήλικα και αστυφύλακες στην μετεφηβική ηλικία.

Σοκαρισμένη η διεθνής κοινότητα, έσπευσε να καταδικάσει το διπλό τρομοκρατικό χτύπημα που στοίχισε τη ζωή σε 38 ανθρώπους στη Μόσχα, ενώ οι τραυματίες ξεπερνούν τους 100

Το νομοσχέδιο που έχει πρόσφατα κατατεθεί από τη τουρκική κυβέρνηση καταδεικνύει το παράδοξο της πολιτικής στην Άγκυρα.

Αν εγκριθεί το νομοσχέδιο, που στοχεύει στην αναθεώρηση 26 άρθρων του Συντάγματος, ελαχιστοποιούνται σοβαρά οι πιθανότητες επέμβασης των στρατιωτικών στη λειτουργία των θεσμών. Σύμφωνα με αυτό το σχέδιο νόμνου παρέχεται εκτεταμένη δυνατότητα για προσαγωγή σε δίκη εν ενεργεία στρατιωτικών ενώ  για τη διάλυση των πολιτικών κομμάτων θα απαιτείται πλέον συγκατάθεση του Κοινοβουλίου. Σε περίπτωση πιθανού ναυαγίου ενώπιον του Κοινοβουλίου, η κυβέρνηση ανακοίνωσε τη πρόθεσή της να θέσει την μεταρρύθμιση αυτή σε δημοψήφισμα.

Στην ουσία, βρισκόμαστε αντιμέτωποι με μια πολύ εμφανή αντίφαση στον 21^ο αιώνα που ανατρέπει τις προϋποθέσεις του 20^ου αιώνα.

Στον 20^ο αιώνα εκσυγχρονιστής σήμαινε κεμαλιστής. Ο Ατατούρκ είχει μεταρρυθμίσει τη Τουρκία με σκοπό να ξεπεράσει τις αγκυλώσεις του Οθωμανισμού. Για το λόγο αυτό, μειονότητες (αρμενική, ελληνική με εξαίρεση τη κουρδική) εκδιώχθηκαν από τη Μ. Ασία ενώ η Ανατολία (κυρίως η Θράκη) παρουσιάστηκε ως το λίκνο των Τούρκων. Μια πατρίδα των Τούρκων σύμφωνα με το δόγμα της εποχής περί «δικαιώματος των λαών για αυτοδιάθεση». Έτσι εξηγείται η συγγένεια με το Ισραήλ που «χτίστηκε» την ίδια περίοδο με την ίδια λογική.

Αυτός ο εκσυγχρονισμός θα περνούσε μέσα από τη διάλυση συγκεκριμένων «εξωτερικών σημείων» που θεωρούνταν οπισθοδρομικά: από τη μια το Ισλάμ έναντι του οποίου προωθήθηκε ένας μαχητικός κοσμικός χαρακτήρας στο κράτος και από την άλλη η  αραβική γλώσσα που εγκαταλείφθηκε αντί της δημιουργίας ενός νέου αλφαβήτου, βασισμένου στα λατινικά σύμβολα.

Ερντογάν-Μέρκελ

Αυτή η νεωτερικότηττα παρουσίαζε ένα μακροχρόνιο πόθο ένταξης στη Δύση. Επιπλέον η βιαστική ένταξη στο ΝΑΤΟ και η αίτηση υποψηφιότητας για την ΕΟΚ το 1963  σηματοδότησαν μια δέσμευση που επικύρωνε το δυτικότροπο κεμαλικό μοντέλο.

Ωστόσο η άνοδος στην εξουσία των ισλαμιστών Δημοκρατών του Ερντογάν έχει προκαλέσει ανησυχίες (ιδιαίτερα με μετά την 11 Σεπτεμβρίου) ως μια απειλή κατά του κοσμικού κράτους. Δηλαδή μια οπισθοδρόμηση.

Οπωσδήποτε  αυτός δεν είναι ο ενδεδειγμένος τρόπος ερμηνείας των φαινομένων. Καθώς η πολιτική Ερντογάν σκοπεύει να «εκσυγχρονίσει» τη Τουρκία και στη πραγματικότητα να προσαρμόσει τη χώρα στον 21^ο αιώνα επιτρέπει με λίγα λόγια την αμφισβήτηση της  κεμαλικής κληρονομιάς. 

Κατ΄αρχήν η σκόπιμη επιλογή της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης οδήγησε τη χώρα να υιοθετήσει μεταρρυθμίσεις διαφάνειας. Έτσι η συμμόρφωση προς τα πρότυπα της Ε.Ε. και συνεπώς η δημιουργία ενός κράτους δικαίου εμποδίζει τις διατάξεις του πολιτικού και δικαστικού ελέγχου που έχει θέσει ο κεμαλισμός  με τις οποίες  διευκολύνεται η εξάρθρωση της δημοκρατικής αρχής. Η έρευνα για την υπόθεση Εργκένεκον ή το προχθεσινό νομοσχέδιο έχουν ως στόχο τη καταστολή των στρατιωτικών και των δικαστών. Αυτό αποτελεί μια επικίνδυνη πολιτική που προς το παρόν όμως αποδίδει.

Αυτή η ίδια λογική ενθαρρύνει την ανάπτυξη στο εξωτερικό ενός νεο-οθωμανισμού ο οποίος θίγει τα κεμαλικά ταμπού: τους Αρμένιους και τους Κούρδους καθώς επίσης και τη Συρία αλλά και την απομάκρυνση από το Ισραήλ. Αυτός ο νέο-οθωμανισμός πρέπει να εξεταστεί στα πλαίσια των ενταξιακών σχέσεων στην Ευρώπη. Αν ακόμη την ενδιαφέρει να ενταχθεί, η Τουρκία δεν πρέπει μόνο να αποδεχθεί το κοινοτικό δίκαιο, δεν οφείλει μόνο να εξισορροπήσει τη θεσμική κατάσταση της χώρας αλλά πρέπει επίσης να εξομαλύνει τις σχέσεις της με τις μειονότητές της.

Το τελευταίο εμπόδιο βρίσκεται στο φάκελο Κύπρος.  Όταν η Άγκυρα κινηθεί προς την κατεύθυνση της επίλυσης του Κυπριακού θα επανεμφανιστεί και ο κεμαλισμός.

Έτσι εξηγείται το τουρκικό παράδοξο του 21^ου αιώνα: μια νεωτερικότητα προσκολλημένη στο παρελθόν να  βιώνει τις τελευταίες της εκλάμψεις. Ένας ισλαμιστής μεταρρυθμιστής να μετασχηματίζει ριζικά τη Τουρκία.

Η πρόοδος στην ουσία δεν βρίσκεται  εκεί ούτε και αναμένεται υπό τις παρούσες συνθήκες.

Στην πρωινή εκπομπή  «ΠΡΩΤΗ ΓΡΑΜΜΗ» του ΣΚΑΙ (17.03.2010) με τους δημοσιογράφους Λυριτζή και Οικονόμου, ο Αναπληρωτής Υπουργός Εθνικής Άμυνας κ. Μπεγλίτης εξηγεί τι θα γίνει με «το υποβρύχιο που γέρνει»

Τα Σκόπια δεν δικαιούνται να χρησιμοποιούν το όνομα Μακεδονία διότι:

1.Μόνο το νοτιότερο τμήμα τους, ήτοι «ελάχιστα τετραγωνικά χιλιόμετρα μεταξύ των ελληνικών συνόρων και του Μοναστηρίου και περί την Δοϊράνη» (Ακαδημία Αθηνών) ανήκουν στα γεωγραφικά όρια του Βασιλείου της Αρχαίας Μακεδονίας. Δηλαδή περίπου το 10% της σκοπιανής επικρατείας.

2.Οι πρόγονοι των σημερινών Σλάβων πολιτών της γείτονος ήρθαν στην περιοχή 1000 χρόνια μετά τον Μεγαλέξανδρο. Οι αρχαίοι Μακεδόνες είναι πολλαπλώς αποδεδειγμένο φύλο ελληνικό, όσο οι Αθηναίοι και οι Σπαρτιάτες. Στην ιστορία δεν υπήρξε μακεδονικό έθνος, όπως δεν υπήρξε αθηναϊκό ή σπαρτιατικό έθνος.

3.Μακεδονική γλώσσα είναι η ελληνική γλώσσα. Η ομιλούμενη στα Σκόπια ψευδώνυμη μακεδονική είναι μεταπλασμένο βουλγαρικό ιδίωμα και φυσικά δεν τη μιλούσε ούτε ο … Βουκεφάλας του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

4.Το ιδεολόγημα της διαιρεμένης Μακεδονίας είναι σταλινοτιτοϊκό κατασκεύασμα. Με τη Συνθήκη του Βουκουρεστίου δεν διαιρέθηκε καμία Μακεδονία. Προσαρτήθηκαν στις βαλκανικές χώρες τμήματα της οθωμανικής επικρατείας που απελευθέρωσαν οι στρατοί τους.

5.Τα περί «συνταγματικού ονόματος» φληναφήματα είναι ανάξια σχολιασμού. Το σύνταγμα των Σκοπίων (όπως και κάθε χώρας) άλλαξε, ξανάλλαξε και μπορεί ανά πάσα στιγμή να ξαναλλάξει.

Η Ελλάδα παρά τα κατά συρροήν και κατ΄ εξακολούθηση λάθη μας μπορεί να κερδίσει το όνομα με άμεσες, γρήγορες και αποφασιστικές κινήσεις:

α) Veto για την ένταξη των Σκοπίων σε ΝΑΤΟ – Ε.Ε.

β) Καταγγελία της Ενδιάμεσης λόγω λήξεως αλλά και συνεχών και συστηματικών παραβιάσεών της από τα Σκόπια.

γ) Διακοπή της δωρεάν ελληνικής οικονομικής βοήθειας προς Σκόπια, η οποία υπήρξε ως τώρα τεράστια. Μόνο τα τελευταία πέντε χρόνια έφτασε τα 74.000.000 ευρώ.

δ) Αναθεώρηση επενδυτικών προγραμμάτων των ελληνικών κρατικών και ιδιωτικών επιχειρήσεων και του πολιτικού σχεδιασμού εκ μέρους μας. Δεν είναι ανέκδοτο να είμαστε ο μεγαλύτερος επενδυτής στη γείτονα και αντί να την «αγοράσουμε» στην έκφραση του Συμβούλου Ασφαλείας του Λευκού Οίκου στρατηγού Σκόουκροφτ έχουμε καταστεί όμηροί της;

ε) Απόφαση για δημοψήφισμα. Το σημερινό αδιέξοδο του πολιτικού κόσμου αν δεν μπορεί να λυθεί με ριζική αναθεώρηση των επιλογών τους ας καλέσουν τον ελληνικό λαό να αποφασίσει εκείνος.

Ακολουθούν παλαιότερες  δηλώσεις (2008) του Στέλιου Παπαθεμελή στο Ελληνικό Κέντρο Ελέγχου Όπλων για το Σκοπιανό:

Η θερμοπυρηνική βόμβα των ΗΠΑ που έπεσε στο ατύχημα του Πάλομαρ της Ισπανίας (μετά τον εντοπισμό της)

Τα πυρηνικά όπλα των μεγάλων δυνάμεων έχουν επιμερισθεί σε όλους τους κλάδους των ενόπλων δυνάμεών τους: Στρατό Ξηράς, Ναυτικό, Αεροπορία. Ο κίνδυνος των ατυχημάτων πυρηνικών όπλων αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα των σύγχρονων πυρηνικών οπλοστασίων που έχει μελετηθεί επισταμένα από το Ελληνικό Κέντρο Ελέγχου Όπλων.
Η ορολογία των ατυχημάτων πυρηνικών όπλων που χρησιμοποιεί το υπουργείο άμυνας των ΗΠΑ είναι η εξής:

Ατύχημα πυρηνικών όπλων είναι κάθε επεισόδιο που αφορά πυρηνικά όπλα η εξαρτήματά τους και έχει ένα η περισσότερα από τα εξής αποτελέσματα:

• Ακούσια η μη εξουσιοδοτημένη εκτόξευση, πυροδότηση η χρήση ενός πυρηνικού οπλικού συστήματος από τις ένοπλες δυνάμεις των ΗΠΑ η συμμάχων τους που θα μπορούσε να οδηγήσει σε πυρηνικό πόλεμο
• Πυρηνική πυροδότηση, μη πυρηνική πυροδότηση η ανάφλεξη ενός πυρηνικού όπλου η ραδιολογικού του εξαρτήματος. Στην κατηγορία αυτή ατυχημάτων ανήκουν τα πλήρως συναρμολογημένα όπλα, τα αποσυναρμολογημένα όπλα και τα επιμέρους εξαρτήματά τους.
• Ραδιολογική μόλυνση της περιοχής
• Αρπαγή, κλοπή η απώλεια πυρηνικών όπλων η εξαρτημάτων τους συμπεριλαμβανομένης και της αβαρίας
• Πρόκληση δημόσιου κινδύνου άμεσου η έμμεσου

Στη διεθνή βιβλιογραφία έχει επικρατήσει η ορολογία που χρησιμοποιεί το αμερικανικό Ναυτικό για τα ατυχήματα πυρηνικών όπλων και συνεπώς αξίζει να τη δούμε συνοπτικά λόγω των συχνών αναφορών της από τα διεθνή ΜΜΕ:

Πυρηνολάμψη

Κάθε ακούσια πυρηνική έκρηξη (οποιασδήποτε απόδοσης) του πυρηνικού οπλοστασίου των ΗΠΑ η οποία μπορεί να οδηγήσει ακόμη και σε πυρηνικό πόλεμο

Σπασμένο βέλος

Κάθε ακούσια πυρηνική έκρηξη η ραδιολογική έκρηξη η οποία όμως δεν προκαλεί κανένα κίνδυνο πυρηνικού πολέμου. Στην κατηγορία αυτή εντάσονται τα εξής περιστατικά:

• Χημική έκρηξη σε πυρηνικό όπλο
• Πάσης φύσεως ραδιολογική μόλυνση της γύρω περιοχής από το σχάσιμο υλικό της κεφαλής.
• Αρπαγή, κλοπή η απώλεια πυρηνικού όπλου η εξαρτημάτων του (ακόμη και ως αβαρία).
• Πρόκληση πάσης φύσεως δημοσίου κινδύνου άμεσου η έμμεσου.
• Ακούσια η μη εξουσιοδοτημένη εκτόξευση, πυροδότηση η χρήση ενός πυρηνικού οπλικού συστήματος από τις ένοπλες δυνάμεις των ΗΠΑ η συμμάχων τους που θα μπορούσε να οδηγήσει σε πυρηνικό πόλεμο
• Πυρηνική πυροδότηση, μη πυρηνική πυροδότηση η ανάφλεξη ενός πυρηνικού όπλου η ραδιολογικού του εξαρτήματος. Στην κατηγορία αυτή ατυχημάτων ανήκουν τα πλήρως συναρμολογημένα όπλα, τα αποσυναρμολογημένα όπλα και τα επιμέρους εξαρτήματά τους.
• Ραδιολογική μόλυνση της περιοχής
• Αρπαγή, κλοπή η απώλεια πυρηνικών όπλων η εξαρτημάτων τους συμπεριλαμβανομένης και της αβαρίας
• Πρόκληση δημόσιου κινδύνου άμεσου η έμμεσου

Λυγισμένο Δόρυ

Κάθε άλλο επεισόδιο σχετικό με τα πυρηνικά όπλα που όμως δεν σχετίζεται με εκρήξεις και πιθανότητες πρόκλησης πολέμου.

Στομωμένο Ξίφος

Κάθε επεισόδιο σχετικά με τα πυρηνικά όπλα που όμως είναι πολύ μικρής σημασίας για να προκαλέσει συναγερμό.

Ξεθωριασμένος Γίγας

Κάθε ατύχημα που σχετίζεται με πυρηνικούς αντιδραστήρες η ραδιολογικά ατυχήματα υλικών και συσκευών που χρησιμοποιούνται από το πυρηνικό οπλοστάσιο των ΗΠΑ.

Διαβάστε περισσότερα στο βιβλίο ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ ΠΥΡΗΝΙΚΩΝ ΟΠΛΩΝ

Ρήγας Φεραίος (Βελεστινλής)

H  Εβδομάδα των Παθών του Κυρίου βρίσκει τον ελληνικό λαό στη δίνη μιας βαθιάς και πολύπλευρης κρίσης να αίρει μόνος τον σταυρό του μαρτυρίου του. Στον ορίζοντα δεν διαφαίνεται κανένας Σίμων Κυρηναίος.

Η κρίση αποκάλυψε τη δραματική ανικανότητα της διεθνούς Κοινότητας σε όλες τις εκφράσεις της (ΟΗΕ, ΕΕ, Ευρωζώνη, G8, G20 κ.λ.π.) να την αποτρέψει, αλλά και να την διαχειρισθεί. Ο εωσφορικός εγωϊσμός και η ιδιοτέλεια κυβερνήσεων (π.χ.Γερμανία) παρέλυσε συλλογικούς θεσμούς που με μικρές, και ανέξοδες κινήσεις τους θα μπορούσαν να αφοπλίσουν τους κερδοσκόπους. Δεν το έπραξαν.

Δια της εις άτοπον απαγωγής η ευθύνη εξόδου περιέρχεται εξ’ ολοκλήρου στους εθνικούς χειρισμούς κάθε χώρας.

Ο εσαεί επίκαιρος Ρήγας Βελεστινλής συμβουλεύει τους Έλληνες: «Μην ελπίζετε εις ξένους / και υιούς νενοθευμένους /,αλλά μόνον στην ανδρείαν / των Ελλήνων την καρδίαν».

Οπωσδήποτε η κρίση ως πρόκληση προσφέρεται να καταστεί αφετηρία μιας γενικότερης αλλαγής στη γεωοικονομική, αλλά  και στην γεωπολιτική αρχιτεκτονική του πλανήτη.

Τα γεγονότα οριστικοποίησαν την κατάρρευση του νεοφιλελεύθερου οικονομικού μοντέλου που εισήγαγαν οι Ρήγκαν και Θάτσερ αλλά συνέχισαν μετά ζήλου οι δηλωμένοι «κεντροαριστεροί» Μπλέρ, Κλίντον και λοιποί σοσιαλφιλελεύθεροι καθώς και οι απανταχού της γης διάδοχοί τους, άχρι της σήμερον.

Τις παραμονές ακόμη της κρίσης το 50% των πολιτών του πλανήτη μοιράζεται μόλις το 1% του παγκόσμιου πλούτου. 1,4 δισεκατομμύρια άνθρωποι ζουν με 1 δολ. τη μέρα. Ανάμεσά τους πάνω από 6,5 εκατομμύρια παιδιά πεθαίνουν πριν από τα πρώτα τους γενέθλια. Την ίδια ώρα τα έξοδα των αμερικανικών νοικοκυριών ισοδυναμούν με το ¼  της παγκόσμιας ζήτησης!

Η κρίση γελοιοποίησε τον κυνικό γκουρού του αχαλίνωτου υπερφιλευθερισμού Milton Friedmann ο οποίος δογμάτιζε ότι τάχα η απρόσκοπτη λειτουργία των κανόνων της αγοράς και του ασύδοτου ανταγωνισμού θεραπεύει πάσαν νόσον των κοινωνιών. Το βλέπουμε!

Αλλά η κατακρήμνιση του οικονομικού μοντέλου εκ των πραγμάτων συμπαρασύρει και το μοντέλο διακυβέρνησης.

Η κακομεταχείριση της Ελλάδας από τη Γερμανία με την παράλληλη καλλιέργεια ενός ως μη όφειλε ανθελληνικού αμόκ στη γερμανική κοινή γνώμη είναι παρανοϊκή. Ο όποιος ξιπασμένος νεοπλουτίστικος βίος κάποιων συνελλήνων μας είναι καταδικαστέος, αλλά οι βλαπτόμενοι είμαστε εμείς. Επειδή οι συμπολίτες μας αγόρασαν υπερπολυτελή Καγιέν και Μερσεντές, ωφελείται η γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία, όχι η Ελλάδα. Για την καθήλωση των  αμοιβών των Γερμανών εργαζομένων ευθύνεται η Μέρκελ και όχι οι Έλληνες και λοιποί από Ευρωζώνη καταναλωτές γερμανικών προϊόντων. Χωρίς αυτούς  οι Γερμανοί εργαζόμενοι θα ήταν Γερμανοί άνεργοι.

Είναι πράγματι ντόμινο η ελληνική περίπτωση. Η πολιτική της Μέρκελ καταφέρει βαρύ και ενδεχομένως θανατηφόρο πλήγμα στην Ευρωζώνη. Επιβάλλει σχεδόν manu militari τη θέλησή της. «Αδειάζει» τον Σαρκοζύ και όπως σημείωναν οι New York Times κάνει κακό και στις ΗΠΑ υποτιμώντας το ευρώ, αυξάνει το δολλάριο και επιβραδύνει την ανάκαμψη της Αμερικής.
Το γερμανικό υπερ-εγώ αρνούμενο να στέρξει σε μιαν ανέξοδη γι’ αυτό στήριξη της Ελλάδας κλονίζει εκ θεμελίων όλη την Ευρωζώνη «δι΄ασήμαντον αφορμήν» Και δοκιμάζει επίσης το διεθνές χρηματοοικονομικό σύστημα.

Αν το ασίγαστο μένος της καγκελαρίου και η νωθρότητα, ή δυσκαμψία των άλλων επιμένουν να μας σμπρώχνουν στο λάκκο των λεόντων του ΔΝΤ, οφείλουμε να απορρίψουμε μετά πατάγου την «προσφορά». Μπορούμε να τα βγάλουμε πέρα μόνοι μας.

Οι πατέρες μας και τους σουλτάνους εξηυτέλισαν και τον Μουσολίνι γελοιοποίησαν και τον Αδόλφο Χίτλερ ταπείνωσαν. Κάθε φορά που αντιμετωπίσαμε τις απειλές ενωμένοι και αποφασισμένοι με δράσεις στοχευμένες και πολλαπλασιαστή την ψυχή του Ελληνισμού νικήσαμε.

Η απληστία των τοκογλύφων και η ψευδαίσθηση των πολιτικών υπηρετών τους ότι αυτοί θα παραμείνουν στο απυρόβλητο τους εξωθεί να μη μετρούν τις επιπτώσεις. Στην περίπτωση της Γερμανίας τα πράγματα καθίστανται επικίνδυνα στο βαθμό που η παρούσα συμπεριφορά υπερβεί σε χρόνο και σε στόχο τα τρέχοντα ζητήματα και εκτραχυνθεί σε χρόνια δυσπλασία.
Αυτό δεν θα είναι απλώς το τέλος της Ευρωζώνης αλλά και της ίδιας της ΕΕ. Και η αρχή γενικότερων ανακατατάξεων.

Η Γερμανία θα αναγκαστεί να αλλάξει ρότα εάν οι άλλοι της δώσουν έμπρακτα να καταλάβει ότι δεν είναι δούλοι της.

Αν δεν το κάνουν ο επόμενος θα έχει απείρως στυγνότερη μεταχείριση από την Ελλάδα. Και τότε θα είναι αργά.

Η κρίση είναι πλέον συστημική. Η Ελλάδα δεν πρέπει να υποκύψει στους εκβιασμούς. Οφείλει να αφυπνίσει και τους λοιπούς εταίρους, να αναζητήσει ενδοευρωπαϊκές συμμαχίες εκτός γερμανικής επιρροής. Προ πάντων όμως να ενεργήσει ως μη δεδομένη erga omnes. Να ψάξει στρατηγικούς συμμάχους, εκτός Ατλαντικού. Θα βρει. Και συμμάχους και δανεικά με τίμιους όρους.